* ثبت شده ای دیرین که از وبلاگ حذف شده است ، ناگزیر مجدد ... . ای دوست دمی به حال خویش ام مگذار افسرده ، دل افکار و پریش ام مگذار بالله که نباشد ام به جز تو یاری زین بیش نمک به زخم ریش ام مگذار ./ . سروده ی : 28 / 10 / 1383

* از نوشته های پیشین که از وبلاگ حذف شده بود و .... . بر لبه ی پرتگاهی می ایستم چشم براه یکی امید وهم آلود من بر لبه ی این مغاک مرگ را انتظار می کشم هم چنان که سحر آفتاب را ./ سروده ی : 8 / 12 / 1383

. بر چارسوق ایستاده ام خیره بر رفت — آمد گذرنده گان چشم انتظار معجزه ای که از تو بر من شکوفا شود بشکافند ام چونان که گل برگی به شبنمی یا غنچه ای به نسیم بهار ./ سروده ی : 21 / 1 / 1384

از بارش آسمان سهم خشت ش با من از دولت عاشقی زهر هجر ش با من از گردش خوش رکاب این گنبد سبز آیینه ی بی بدیل غم سرشت ش با من در دوره ی قصه های حوران و پری افسانه ی خوفناک دیو زشت ش با من در فصل بهار و سبزه و بلبل و گل دل مرده ی بی بر خزان نشست ش با من ... . نا تمام سروده ای از : 11 / 3 / 1396