...

. . . اکنونی که در آنیم ، چه زمانی ، در چندمین سال از کدامین هفته و روز است ؟! رسیده بودم لنگان و با پای افزاری پاره . نای یکجای ماندن ام نبود و توان به دیگر جای شدن ام نیز .... پشت سر کویری گرسنه و بلعنده ، پیش رو برهوتی تشنه و مکار ... هم چنان بر جای بودم . آن سوی تر ، مارمولکی چالاک خود را به سایه ی بوته ی خاری کشاند ، در ناپیدای شن زار به یکباره ماری چست بدهان اش گرفت و ... ترس م امان ماندن نداد و پای کشان ، قدم وامانده را تند کردم به گریز ، به گمانی ......

...بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش ست بر طرف چمن روی دل افروز خوش ست از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست خوش باش و مگو ز دی که امروز خوش ست " جناب خیام "...کابوس ۱۴۰۲ هر چه بود ، طی شدتا ببینیم ۱۴۰۳ چه خوابی برای مردمان صبور سرزمین من دیده ست .خدایا ! رحمی و رحمتی ....... ......ادامه مطلب

...کیستی سیاهی ؟!!!وندر این تیره شب ره ناپیدابر در استاده ای به چهکار؟!دل به امید چه بسته ای.......................... ای مرد ؟!!راه ، بیراه کرده ای ، انگار !!!؟مقصد ار جای دیگر ات بوده ستگام بر ره نهاده ، برو ...این گسسته طاق و ایوان راجز من ش همدم و مونسی نخواهی یافتآسمان هم به روز من گرییدلطف باران شباغ همسایه را خندانداشک های پنهان شسقف این خانه را رمباندو چو خورشید جلوه گر شد و تابیدگرمی ش تاک را به رقص آوردلیکنیزه را به جان من بنشاندرهگذرمرکب خویش می جهاند............................... به تاختتندر تازیانه اش امااستخوان من سوزاندپای در رکاب نه ، برگردکس نمی آید ات به استقبال ... ./...سروده ی : ۹ / ۱ / ۱۴۰۳... ......ادامه مطلب

. . . سیبی از شاخه فتاد دل من رفت از دست ... ./ . . . سروده ی : ۲۵ / ۹ / ۱۴۰۲ . . . ......

...چه دیری و چه دور مرد روزهای سخت امروزنشانی از تو در من نیست غریبه ات می خوانند وهیچ حرفی در تو نیست چه پیر و شکسته ای . چه صبور ... !!!!! ./ ...سروده ی : ۳۰ / ۱۱ / ۱۴۰۲... ......ادامه مطلب